Dziennikarze Czasu Brodnicy, którzy odeszli na zawsze

Przez ponad 28 lat istnienia „Czasu Brodnicy” przez naszą redakcję przewinęło się wielu dziennikarzy, fotoreporterów i współpracowników. Niektórzy pracowali z nami przez kilkanaście czy nawet ponad dwadzieścia lat, inni znacznie krócej. Ośmiorga z nich nie ma już wśród żywych. Przed dniem Wszystkich Świętych wspominamy tych, którzy współtworzyli naszą gazetę, pozostawiając po sobie tysiące tekstów, zdjęć i wiele wspomnień.

Pierwszy numer „Czasu Brodnicy” ukazał się w lutym 1998 roku. Od tamtej pory w redakcji pracowali zarówno zawodowi dziennikarze, jak i pasjonaci pisania oraz fotografowania. Jedni zajmowali się sprawami społecznymi i samorządowymi, inni sportem, historią, kulturą czy codziennym życiem mieszkańców Brodnicy i okolicznych miejscowości. Nie sposób dzisiaj policzyć wszystkich, którzy przez te lata współtworzyli gazetę. Było ich zapewne ponad stu. Wielu poszło później innymi drogami zawodowymi, inni pozostali związani z dziennikarstwem.

W listopadzie 2022 roku wspominaliśmy na naszych łamach siedmiu zmarłych kolegów. Dziś wracamy do tamtych wspomnień. Niestety, do tej listy musimy dopisać kolejną osobę – Magdalenę Pocierznicką, znaną naszym czytelnikom z publikacji podpisywanych nazwiskiem Betlejewska.

Każda z tych ośmiu osób była inna. Łączyło je to, że przez pewien czas ich życie zawodowe lub pasja związane były z „Czasem Brodnicy”.

Arkadiusz Wiatrów

Był jednym z pierwszych dziennikarzy gazety. Rozpoczął współpracę z redakcją już w 1998 roku, mając około trzydziestu lat. Mieszkał wtedy przy Dużym Rynku, niedaleko naszej siedziby. Jego zadaniem było przede wszystkim wyszukiwanie tematów w gminach powiatu brodnickiego. Dzisiaj, w epoce internetu i mediów społecznościowych, trudno sobie wyobrazić, jak wyglądała wówczas taka praca. Gminy nie prowadziły jeszcze stron internetowych, a dostęp do informacji wymagał bezpośrednich wizyt w urzędach, rozmów z mieszkańcami i własnej dociekliwości. Arek jeździł więc po wsiach, odwiedzał urzędy i szukał spraw, które warto było opisać. Dla wielu ówczesnych samorządowców regularne wizyty dziennikarza były czymś zupełnie nowym.

Zginął tragicznie po zaledwie dwóch latach współpracy z redakcją. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Brodnicy.

Ryszard Goszczyński

W naszej redakcji pracował krótko, zaledwie kilka miesięcy w początkowym okresie istnienia gazety. Był już wtedy emerytem, ale miał za sobą bogate doświadczenie dziennikarskie. Reprezentował pokolenie dziennikarzy wychowanych jeszcze na maszynach do pisania. Zajmował się tematami problemowymi i interwencyjnymi, które wymagały nie tylko umiejętności pisania, ale również cierpliwości i dociekliwości.

Po odejściu z „Czasu Brodnicy” współpracował z inną lokalną gazetą – „BP Sport”, która wbrew nazwie nie ograniczała się wyłącznie do wiadomości sportowych. Jej redakcja mieściła się przy ulicy Nad Drwęcą.

O jego śmierci dowiedzieliśmy się dopiero kilka lat później.

Przemysław Przybylski

Do „Czasu Brodnicy” trafił jako młody, ale mający już doświadczenie w kilku redakcjach dziennikarz. Współpracował z nami w latach 1998–1999 i bardzo szybko stał się jedną z najważniejszych osób w zespole. Podejmował się trudnych i odpowiedzialnych tematów. Gdy zwolniło się stanowisko redaktora naczelnego, przez pewien czas faktycznie kierował pracą redakcji jako pełniący obowiązki szefa. Ostatecznie jednak wydawca nie powierzył mu tego stanowiska i Przemek odszedł z gazety.

Kilka lat później dotarła do nas wiadomość o jego tragicznej śmierci.

Był synem Ryszarda Przybylskiego, znanego brodnickiego poety, autora utworów poświęconych miastu.

Czesław Popławski

W Brodnicy znany był przede wszystkim jako wielki pasjonat kolarstwa – organizator zawodów, propagator tej dyscypliny i sędzia sportowy. Po jego śmierci syn Arkadiusz organizował wyścigi kolarskie poświęcone pamięci ojca. Z „Czasem Brodnicy” Czesław współpracował w pierwszych latach istnienia gazety, będąc już na emeryturze. Co ciekawe, choć jego wielką pasją był sport, na naszych łamach pisał przede wszystkim o ludziach i lokalnych społecznościach. W gazecie ukazywały się wtedy popularne rubryki, takie jak „Sąsiedzi”, „Poznaj fachowca” czy „Gracja zza lady”. Czesław chętnie przedstawiał sylwetki ciekawych mieszkańców. Wiele uwagi poświęcał również ochotniczym strażom pożarnym. Opisywał ich historię, działalność i ludzi, którzy przez lata tworzyli te organizacje w poszczególnych miejscowościach powiatu.

Miał łatwość nawiązywania kontaktów, a tematy znajdował wszędzie tam, gdzie spotykał interesujących ludzi. Pisał niemal do końca życia.

Mieczysław Mełnicki

Był człowiekiem o wielu talentach. Plastykiem, muzykiem, artystą, a także dziennikarzem i fotoreporterem. Z naszą redakcją współpracował w różnych okresach, począwszy od 1998 roku.

Przez wiele lat związany był z Brodnickim Domem Kultury jako instruktor plastyki. Przygotowywał oprawy plastyczne i scenografie miejskich imprez. Grał na instrumentach muzycznych, występował między innymi w Miejskiej Orkiestrze Dętej. Angażował się również w przygotowywanie dekoracji religijnych w brodnickiej farze, w tym Grobu Pańskiego i bożonarodzeniowych szopek.

W „Czasie Brodnicy” fotografował jeszcze w czasach, kiedy zdjęcia wykonywano na kliszach, a później wywoływano w ciemni. Pisał również teksty na różnorodne tematy.

Prowadził między innymi rubrykę „Z życia Kościoła”. Czytelnicy mogli też poznać jego wieloczęściowe opracowanie poświęcone lokalom gastronomicznym w Brodnicy – ich historii i ówczesnej działalności.

Zmarł na raka płuc.

Bogdan Bolumiński

To postać, której wielu mieszkańców Brodnicy zapewne długo nie zapomni. Przez 20 lat był fotoreporterem i dziennikarzem „Czasu Brodnicy”. Rozpoczął współpracę w 2000 roku i kontynuował ją niemal do ostatnich dni życia.

Trudno znaleźć w archiwum gazety numer, w którym zabrakłoby jego zdjęć. Fotografował niemal wszystko: festyny, uroczystości, wydarzenia sportowe, imprezy szkolne, spotkania i codzienne życie mieszkańców. Przez dwie dekady miał zajęty niemal każdy weekend. Z aparatem fotograficznym pojawiał się wszędzie tam, gdzie działo się coś wartego odnotowania. Nie ograniczał się zresztą do fotografowania. Pisał relacje, artykuły, a czasami również większe formy dziennikarskie, w tym reportaże.

Miał swoje charakterystyczne przyzwyczajenia. Po Brodnicy najczęściej poruszał się rowerem, natomiast do miejscowości w powiecie jeździł samochodem. Prywatnie jego pasją były motocykle.

Bogdan zmarł 16 listopada 2020 roku, zakażony koronawirusem. Miał 73 lata. Jeszcze tydzień przed śmiercią wykonywał zadania dla naszej redakcji.

Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Brodnicy.

Wojciech Kupczyk

Był prawdziwym weteranem naszej redakcji. Pisał do „Czasu Brodnicy” od pierwszego numeru, wydanego w lutym 1998 roku, aż do ostatniego dnia swojego życia. Jego domeną był przede wszystkim sport. Relacjonował rozgrywki, zawody i sukcesy sportowców, a artykuły najczęściej ilustrował własnymi zdjęciami.

Z wykształcenia był geografem. Przez lata pracował w Zespole Szkół nr 1 w Brodnicy, gdzie pełnił funkcję wicedyrektora. Był także działaczem sportowym i powiatowym organizatorem sportu przy starostwie.

Szczególną pasją Wojtka były igrzyska olimpijskie. Wielokrotnie wyjeżdżał na nie osobiście, a sport był dla niego czymś znacznie więcej niż tylko tematem dziennikarskim.

Ostatnie lata życia spędzał na emeryturze, ale z pisania nie zrezygnował. Zmarł 14 października 2021 roku w Londynie, w wieku 66 lat. Ostatni artykuł przesłał do redakcji zaledwie dzień przed śmiercią.

Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Brodnicy.

Magdalena Pocierznicka (Betlejewska)

To najnowsza strata w gronie dawnych współpracowników „Czasu Brodnicy”. Magda odeszła latem 2026 roku, mając niewiele ponad czterdzieści lat. Zdecydowanie za wcześnie.

Przez kilka lat, w różnych okresach, była związana z naszą gazetą. Publikowała w niej pod nazwiskiem Magdalena Betlejewska. Przez pewien czas pracowała również jako dziennikarka etatowa. Zajmowała się przede wszystkim tematyką społeczną, inwestycjami, sprawami samorządowymi i interwencjami dziennikarskimi. Przeprowadzała wywiady, opisywała problemy mieszkańców, interesowała się sprawami ważnymi dla lokalnej społeczności.

Miała bardzo dobry warsztat dziennikarski. Potrafiła znaleźć temat, zebrać potrzebne informacje, dotrzeć do rozmówców i przygotować rzetelny, dobrze napisany artykuł. Nie ograniczała się do przekazywania komunikatów – szukała szerszego kontekstu i starała się pokazywać sprawy z różnych stron.

W archiwach „Czasu Brodnicy” pozostało wiele jej publikacji. To teksty, które dokumentują wydarzenia, problemy i zmiany zachodzące w Brodnicy i powiecie brodnickim.

Dla dawnych współpracowników Magda pozostanie jednak nie tylko autorką tych artykułów, ale również koleżanką z redakcji, z którą wiąże się wiele dobrych wspomnień.

Trudno pogodzić się z myślą, że nie ma jej już wśród nas, szczególnie że odeszła w tak młodym wieku.

Pozostało po nich coś więcej niż wspomnienia

Dziennikarstwo lokalne ma tę szczególną cechę, że jego autorzy przez lata towarzyszą życiu mieszkańców. Dokumentują sukcesy i porażki, radosne wydarzenia i ludzkie tragedie, wielkie inwestycje i drobne sprawy, które dla konkretnych osób bywają najważniejsze. Z upływem czasu wiele tych materiałów nabiera dodatkowej wartości. Zdjęcia sprzed dwudziestu lat pokazują świat, którego już nie ma. Artykuły przypominają ludzi, dawne miejsca, wydarzenia i problemy, o których zdążyliśmy zapomnieć.

Tysiące takich materiałów pozostawili po sobie również nasi zmarli koledzy i koleżanka. Ich nazwiska nadal można znaleźć w starych numerach „Czasu Brodnicy” i internetowym archiwum portalu.

Przed dniem Wszystkich Świętych wspominamy ich wszystkich. Arka, Ryszarda, Przemka, Czesia, Mietka, Bogdana, Wojtka i Magdę. Nie ma ich już z nami, ale pozostało to, co stworzyli. I pamięć ludzi, którzy mieli okazję z nimi pracować.