pexels.com Licencja: https://www.pexels.com/photo-license/
Współczesne rolnictwo coraz częściej musi radzić sobie z ekstremalnymi warunkami pogodowymi. Długotrwałe okresy bez opadów, wysokie temperatury w fazie nalewania ziarna oraz nieregularne rozłożenie deszczu sprawiają, że wybór materiału siewnego staje się jedną z najważniejszych decyzji agrotechnicznych. Nasiona kukurydzy o odpowiednich parametrach genetycznych potrafią nie tylko przetrwać stres abiotyczny, lecz także przełożyć go na stabilny i wysoki plon.
Przy wyborze materiału siewnego w pierwszej kolejności należy patrzeć na cechy, które bezpośrednio wpływają na pobieranie wody i składników pokarmowych już od fazy kiełkowania. Najważniejsze z nich to:
Hybrydy posiadające te cechy potrafią zwiększyć efektywność wykorzystania wody nawet o 15–20 % w porównaniu do standardowych odmian.
Strefa przykorzeniowa (ryzosfera) jest miejscem, w którym roślina realnie „negocjuje” z glebą o każdy mililitr wody. Nasiona kukurydzy o wysokiej żywotności i silnym systemie korzeniowym aktywują naturalne mechanizmy poprawiające strukturę gleby już w pierwszych tygodniach po siewie. Dzięki temu roślina uzyskuje dostęp do wody z większej objętości gleby – nawet z warstw leżących 120–150 cm poniżej powierzchni.
W warunkach deficytu wody hybrydy o rozbudowanej ryzosferze potrafią utrzymać turgor liści o 7–10 dni dłużej. To przekłada się bezpośrednio na dłuższy okres nalewania ziarna i wyższą masę tysiąca ziaren (MTZ).
Najnowsze hybrydy kukurydzy są selekcjonowane pod kątem wieloczynnikowej tolerancji na suszę. Kluczowe wskaźniki, na które należy zwrócić uwagę:
Hybrydy oznaczone wysokim poziomem tolerancji na suszę potrafią w roku z opadami poniżej 300 mm w okresie wegetacji dać plon wyższy nawet o 2–3 t/ha w porównaniu do odmian standardowych.
W dobie rosnących kosztów nawożenia i ochrony roślin każdy dodatkowy kilogram plonu uzyskiwany bez zwiększania nakładów ma ogromne znaczenie. Nasiona kukurydzy o udowodnionej tolerancji na stres abiotyczny zmniejszają ryzyko nieosiągnięcia progu opłacalności nawet w najtrudniejszych sezonach. Dzięki temu rolnik zyskuje:
Wyniki wieloletnich badań polowych pokazują, że inwestycja w wyższą cenę materiału siewnego zwraca się już przy różnicy plonu na poziomie 0,8–1,0 t/ha – a w warunkach suszy różnica bywa znacznie większa.
W erze zmian klimatycznych nie wystarczy już kierować się wyłącznie liczbą FAO i długością wegetacji. Istotne staje się zestawienie trzech parametrów: tolerancji na suszę, architektury systemu korzeniowego oraz stabilności plonowania. Nasiona kukurydzy spełniające te kryteria to nie koszt, lecz ubezpieczenie rentowności plantacji na lata.